Ogłoszenia  
  Ogłoszenia parafialne  
  Sakramenty  
  Zmarli  
  Biuro parafialne  


WIERZĘ W SYNA BOŻEGO

BYĆ SOLĄ ZIEMI

Ogłoszenia parafialne

XXXIII NIEDZIELA ZWYKŁA - 16.11.2014


  Ofiary składane dziś na tacę przeznaczone są na pomoc w zorganizowaniu Światowych Dni Młodych - Kraków 2016.

  W poniedziałek po Mszy wieczornej na plebanii krąg biblijny.

  Adoracja Najświętszego Sakramentu w czwartek od godz. 1600.

  W piątek 21.11 o godz. 1500 kandydaci do bierzmowania wraz z ks. Piotrem udadzą się na rekolekcje do Warcina koło Kępic zakończenie rekolekcji w niedzielę w godzinach popołudniowych. Módlmy się w intencji tej młodzieży.

  Za tydzień przeżywać będziemy Uroczystość Chrystusa Króla, kończy ona rok liturgiczny.
Adwent rozpocznie się 30 listopada, rekolekcje adwentowe od 14 do 17 grudnia poprowadzi je o. Zbigniew z Wałcza rejonowy moderator III zakonu Franciszkanów Świeckich.


  Bóg zapłać za ofiary na inwestycyjne potrzeby naszej parafii, zebrano wraz z wpłatami na konto rady parafialnej kwotę 4485 zł.

  Dziewiętnastego grudnia w Białym Borze będzie miało miejsce Adwentowe czuwanie młodych na to spotkanie organizujemy wyjazd, zapisy w zakrystii. Koszt 5 zł, wyjazd godz. 1930 z parkingu przy kościele, powrót około godz. 2230 po spotkaniu młodzież nie będzie rozwożona do domów.

  Pan Michał roznosi opłatki na stół wigilijny, tylko On jest do tego przez parafię upoważniony, serdeczne Bóg zapłać za ofiary przy tej okazji składane. Jeśli ktoś z państwa ma życzenie można nabyć opłatek bezpośrednio u pana Michała dziś a także w powszednie w kościele.

  Za tydzień zbiórka ofiar na chleb św. Antoniego.

  U ministrantów lub w zakrystii można nabyć Gościa Niedzielnego.

  Wszystkim jubilatom i solenizantom nadchodzącego tygodnia składamy serdeczne życzenia wielu łask Bożych, Bożego błogosławieństwa na każdy dzień życia, zdrowia i życzliwości od bliźnich.

  Nabożeństwa za zmarłych "wypominki" są odprawiane codziennie przed Mszą św. wieczorną o godz. 1730.

Kolejność odczytywania wypominków

16 listopad (niedziela) - brak określonej ulicy
17 listopada (poniedziałek) - Łodzierz1, Oś. Ceglane1, Dworcowa1, Piłsudzkiego 2
18 listopada (wtorek) - Marii Konopnickiej 2, Chrobrego 2
19 listopada (środa) - Piastowska 2, Łąkowa 2
20 listopada (czwartek) - Koszalińska2, Mickiewicza 2
21 listopada (piątek) - Konstytucji 3-go Maja 2
22 listopada (sobota) - Bogusława X 2, Armii Krajowe 2, Słowackiego 2, Kazimierza Wielkiego 2
23 listopada (niedziela) - brak określonej ulicy



--- Msze w tygodniu ---

Od poniedziałku do piątku  =  700 , 1800
W sobotę  =  700 , 1800
 
W niedzielę  =  700 , 830 , 1000 , 1130 , 1300 , 1330 - szpital , 1800


Dyżury posługi duchowej w szpitalu i na oddziale opiekuńczym:

Szpital:
ks. Michał Szwaja odwiedza chorych w każdą czwartek od godziny 1530
Msza święta - niedziela godz. 1330 -

Oddział opiekuńczy:
ks. Michał Szwaja odwiedza chorych w poniedziałek i sobotę od godziny 1500 (w sobotę, wpierw Msza św.)




Formalności związane z sakramentami

 
  Chrzest             Pokaż / ukryj   

CHRZEST

Dopuszczenie dzieci do sakramentu chrztu

Należy dopuszczać do chrztu wszystkie dzieci zgłoszone przez rodziców lub prawnych opiekunów, jeśli osoby te są wierzące i zobowiążą się, że dzieci będą wychowywane w wierze, w której zostaną ochrzczone (Chrzest nr 2 i 3).
Wychowanie w wierze oznacza: doprowadzenie dziecka do świadomej przyjaźni z Chrystusem, a to dokonuje się przez: przekazanie dziecku podstawowych prawd wiary i zasad moralności głoszonych przez Kościół katolicki, a przede wszystkim nauczenie dziecka modlitwy, włączenie go w życie wspólnoty katolickiej (Msza św. niedzielna), posyłanie na naukę religii, doprowadzenie do pełnego udziału w Eucharystii i do przyjęcia sakramentu bierzmowania oraz wprowadzenie w dojrzałe i odpowiedzialne życie chrześcijanina.
W związku z możliwością zaistnienia różnych sytuacji duszpasterskich ustala się:
a) Nie udzielać sakramentu chrztu św. małym dzieciom bez faktycznej wiedzy rodziców (opiekunów), lub wbrew ich woli.
b) Jeśli rodzice dziecka poprzestają na małżeństwie cywilnym, duszpasterz powinien starać się o doprowadzenie ich do zawarcia małżeństwa sakramentalnego przed chrztem dziecka. W przypadku wyraźnej odmowy, należy żądać na piśmie oświadczenia od rodziców dziecka i chrzestnych, że zobowiązują się wychować dziecko w wierze katolickiej. Również w wypadku, gdy rodzice żyją bez ślubu kościelnego z powodu przeszkód kanonicznych, należy żądać takiego oświadczenia.
c) Jeśli jedno z rodziców dziecka jest wierzące, a drugie nie, dziecku należy udzielić chrztu.
d) W zetknięciu się z trudnymi lub zawikłanymi problemami z zakresu chrztu, duszpasterz, w poczuciu odpowiedzialności przed Bogiem za owoce łaski tego sakramentu, powinien w poszczególne wypadki dokładnie wnikać, rozpatrzyć je, a następnie podjąć odpowiednią decyzję, lub w razie potrzeby zwrócić się do Ordynariusza.

Zgłoszenie dziecka do chrztu

Należy dążyć do tego, by rodzice zgłaszali dziecko do chrztu najpóźniej na dwa tygodnie przed projektowanym terminem. Przy zgłoszeniu powinni być obecni ojciec i matka; jeśli istnieje uzasadniona przyczyna, wystarczy obecność jednego z rodziców.
Zgłoszenie w biurze parafialnym przyjmuje tylko duszpasterz. Ustala on z rodzicami dokładny termin chrztu i omawia sprawy związane z ich udziałem w liturgii i z przyszłym wychowaniem dziecka. W duszpasterskiej, serdecznej i taktownej rozmowie postara się poznać życie religijne środowiska, w którym dziecko będzie wychowywane, udzieli rad, wskazówek i potrzebnej zachęty. Jeśli będzie to możliwe i o ile zachodzi potrzeba powinien zachęcić do zlikwidowania zaniedbań religijnych, omówić atmosferę wychowania religijnego w domu, zachęcić rodziców do przyjęcia Eucharystii w dniu chrztu dziecka oraz pouczyć o chrześcijańskim charakterze uroczystości domowych.
Przy zgłoszeniu duszpasterz spisze akt chrztu na podstawie danych, zawartych w odpisie metryki urodzenia z USC; imiona dziecka należy spisać w brzmieniu i kolejności, jak w tym dokumencie, choćby nie były to imiona świętych i błogosławionych Kościoła. Duszpasterze powinni wcześniej zachęcić wiernych, by swoim dzieciom nadawali imiona katolickie. Wskazane jest, aby rodzicom i chrzestnym podczas zgłoszenia dziecka do chrztu wręczyć karteczki do spowiedzi i na katechezę przygotowawczą.

Rodzice chrzestni

Dla każdego dziecka należy wybrać dwoje chrzestnych: ojca i matkę (por. Chrzest nr 6). Wybór chrzestnych należy do rodziców dziecka, natomiast duszpasterz sprawdza, czy przedstawieni kandydaci spełniają warunki określone przez Kościół i gdy okaże się, że tak, zatwierdza wybór rodziców.
Przymioty wymagane przez Kościół do pełnienia funkcji rodziców chrzestnych podaje rytuał. Ze względu na zadanie chrzestnych w wychowaniu dziecka, zawarte tam przepisy należy stosować w polskich warunkach duszpasterskich w następującym rozumieniu: Chrzestni powinni ukończyć 15 lat; chrzestni mają być katolikami wyznającymi swą wiarę życiem zgodnym z nauką Kościoła, którzy otrzymali sakrament bierzmowania. Nie wolno np. dopuszczać do pełnienia tej funkcji osób żyjących w niesakramentalnym związku małżeńskim oraz młodzieży nie uczęszczającej na katechizację (żądać odpowiednich zaświadczeń).


Duszpasterze niech doradzają rodzicom, aby szukali chrzestnych wśród bliższej rodziny i sąsiadów. Należy przeciwstawiać się zdarzającym się zwyczajom zapraszania na rodziców chrzestnych ludzi przygodnych, dobrze sytuowanych, którzy jak można przypuszczać nie będą się interesowali wychowaniem religijnym chrześniaka. Duszpasterz powinien żądać od rodziców chrzestnych, których nie zna, odpowiedniego świadectwa kwalifikacyjnego z parafii, w której mieszkają.

Chrzest osoby dorosłej regulują osobne przepisy. W kwestii chrztu osoby dorosłej prosimy o kontakt z ks. Proboszczem.

 
  Sakrament pokuty i pojednania             Pokaż / ukryj   

Sakrament pokuty i pojednania

Sakrament pokuty i pojednania jest jednym z siedmiu sakramentów Kościoła. Jest on koniecznym środkiem zbawienia dla wszystkich, którzy po chrzcie ciężko zgrzeszyli. Umożliwia on skuteczne odpuszczenie winy grzesznikowi mocą śmierci Jezusa Chrystusa, a przez to umożliwia ponowne korzystanie z sakramentów, zwłaszcza z Eucharystii. Sakrament ten można powtarzać.

Sakramentalny znak skuteczny polega przede wszystkim na kapłańskim ustnie udzielonym rozgrzeszeniu, które jako wyrok sędziowski posiada charakter oznajmujący. W ciągu wieków w sposób zasadniczy zmieniała się forma tego sakramentu. Zawsze jednak można wyodrębnić dwa istotne elementy: akty człowieka (żal za grzechy, wyznanie grzechów, zadośćuczynienie) i działanie Boże za pośrednictwem Kościoła.

Do ważnej i godziwej spowiedzi niezbędnie konieczny jest żal, wyznanie grzechów i zadośćuczynienie. Żal doskonały sam gładzi grzechy, do spowiedzi wystarczy żal niedoskonały. Istnieje obowiązek wyznania wszystkich grzechów ciężkich. Wyznanie grzechów jest strzeżone tajemnicą spowiedzi. Od Soboru Laterańskiego IV istnieje ścisły obowiązek kościelny odbycia przynajmniej raz w roku ważnej spowiedzi. Szafarz sakramentu nakłada również pokutę, która powinna mieć charakter zadośćczyniący i leczniczy, tak aby penitent nawrócił się ze swoich grzechów.

Szafarzem sakramentu pokuty jest kapłan, który do ważnego korzystania z władzy święceń posiada konieczne do tego celu upełnomocnienie - jurysdykcję. Kościół zastrzega rozgrzeszenie z niektórych grzechów dla wyższej instancji penitencjarnej (np. z grzechu aborcji).

Sakrament pojednania jest sprawowany w naszym kościele codziennie 15 minut przed każdą Mszą świętą, oraz w pierwszą środę, czwartek i piątek od godz. 1600.

 
  Bierzmowanie             Pokaż / ukryj   

BIERZMOWANIE

Przygotowanie kandydatów do bierzmowania

1. Kto do bierzmowania?

     Kodeks Prawa Kanonicznego w kan. 889 § 1 stwierdza: „Zdatnym do przyjęcia sakramentu bierzmowania jest każdy i tylko ten, kto został ochrzczony, a nie był bierzmowany". Zaś w kan. 891 KPK wyjaśnia, że: „Sakrament bierzmowania wierni powinni przyjmować w pobliżu wieku rozeznania, chyba, że Konferencja Episkopatu określiła inny wiek, albo istnieje niebezpieczeństwo śmierci, lub zdaniem szafarza, co innego doradza powyższa przyczyna". W tej kwestii decydujący głos mają biskupi poszczególnych diecezji, którzy wiek ten mogą zmienić na inny. W naszej diecezji jest to pierwsza klasa szkoły ponadgimnazjalnej.

2. Przygotowanie do sakramentu bierzmowania.

     Przygotowanie do sakramentu bierzmowania powinno trwać trzy lata. Obejmuje ono zarówno:
  - przygotowanie informacyjne - odpowiedzialnym jest katecheta gimnazjalny, który powinien współpracować z duszpasterzami katechizowanej młodzieży. Cel: kandydaci mają osiągnąć konieczną znajomość prawd wiary i moralności. Ten etap obejmuje głównie katechizację szkolną i opiera się na zdobywaniu określonej wiedzy z dziedziny religii katolickiej. Jest etapem permanentnym i nie należy go zawężać jedynie do okresu gimnazjalnego, ale mieć na względzie cały okres dotychczasowej katechizacji szkolnej,
  - przygotowanie formacyjne - odpowiedzialna jest parafia kandydata. Zarówno Katechizm Kościoła Katolickiego, jak i Polskie Dyrektorium Katechetyczne wskazują, że właściwym miejscem do przygotowania do przyjęcia sakramentu bierzmowania jest parafia. Można więc powiedzieć, że właściwym miejscem przygotowania młodzieży do sakramentu bierzmowania jest parafia zamieszkania, z uwzględnieniem internatów i szkół zamkniętych. Do sakramentu bierzmowania dopuszcza proboszcz z parafii zamieszkania kandydata lub wyznaczony przez niego ksiądz. Warto w tym miejscu wspomnieć, że katecheta w szkole nie przygotowuje bezpośrednio do sakramentu i nie jest osobą dopuszczającą do sakramentu bierzmowania. W wyjątkowych sytuacjach może to uczynić, ale tylko za wyraźną zgodą proboszcza zamieszkania kandydata. Jednak jednym z warunków dopuszczenia do sakramentu bierzmowania jest opinia katechety kandydata.
     Młodzież przystępuje do bierzmowania w swojej parafii. Wyjątki w tym względzie uzasadnia jedynie poważna przyczyna rozeznana przez proboszcz parafii kandydata. Przygotowanie to obejmuje wszystkiego poziomy formacji: od liturgicznej, przez duchową, charytatywną, aż do moralnej. Spotkania przy parafii, oprócz pogłębienia przygotowania katechetycznego i liturgicznego, mają wypracować u młodzieży bardziej dojrzałą postawę religijną i apostolską, a także pogłębić więź ze wspólnotą parafialną. Spotkania formacyjne powinny odbywać się przynajmniej raz w miesiącu. Najkorzystniejszym jest by odbywały się one w małych grupach formacyjnych od 8-12 osób. Prowadzącymi grupy nie muszą być katecheci, czy księża w parafii, ale animatorzy świeccy, z różnych grup i wspólnot parafialnych. Praktyka pokazuje, że spotkania w takich grupach umożliwiają łatwiejszy kontakt z uczestnikami, nie pozwalają na ich anonimowość i obligują do pracy indywidualnej. Spotkanie w parafii nie mają być powtórzeniem treści poznanych na katechezie szkolnej, ale mają miech charakter wtajemniczenia misterium Jezusa Chrystusa w Kościele. Nie mają mieć charakteru poznawczego, ale być bezpośrednim przeżywaniem sacrum. Mają wskazać młodym ich miejsce w Kościele, ich rytm wzrastania duchowego i odpowiadać na pytania dotyczące problemów, z którymi będą borykać się w przyszłości. W przygotowanie do bierzmowania należy również wciągnąć rodziców do bierzmowania. Warto by uczestniczyli oni wraz z kandydatami do bierzmowania w spotkaniach o charakterze ogólnym i celebracjach. Rodzicom pozwoli to lepiej zorientować się co do kierunku przygotowania oraz wymagań, jakie stawiane są w tym względzie młodzieży, przede wszystkim zaś wytworzy szczególną więź między nimi i kandydatami do bierzmowania. Szczególną uwagę warto w tym miejscu zwrócić na budowania więzi duchowej pomiędzy rodzicami a kandydatami do bierzmowania. Bardzo często jest to relacja odnawiana po długim okresie posłuchy duchowej w rodzinie, kiedy to ostatni raz matka lub ojciec modlili się wspólnie ze swoim dzieckiem, gdy przygotowywało się do I Komunii św. Ten element wspólnej modlitwy ma charakter odnowienia i pogłębienia więzi rodzinnych w aspekcie wspólnie wyznawanej wiary.

 
  Małżeństwo konkordatowe             Pokaż / ukryj   

ŚLUB KONKORDATOWY

Po podpisaniu w lipcu 1998 roku ustawy konkordatowej przez Polskę i Stolicę Apostolską wystarczy zawrzeć związek małżeński w kościele   http://slub.waw.pl/koscielny.php oraz dopełnić kilku formalności, aby był on uznawany przez polskie prawo. Dwie oddzielne ceremonie ślubne w kościele i Urzędzie Stanu Cywilnego nie są już konieczne (choć narzeczeni nadal mogą się na nie zdecydować).

Formalności:
Małżeństwo powinno być zawierane w parafii jednego z narzeczonych. Tam też załatwia się sprawy przedślubne:
1. Najlepiej od razu po ustaleniu daty ślubu (nawet pół roku wcześniej) zarezerwować termin w parafii ślubu oraz zacząć chodzić na kurs przedmałżeński   http://slub.waw.pl/nauki.php , który najczęściej trwa 10 tygodni (w zasadzie wszystkie nauki należy odbywać w jednej parafii).
2. Narzeczeni zgłaszają się do kancelarii parafialnej   http://slub.waw.pl/kancelarie.php na trzy miesiące przed zamierzonym terminem ślubu z następującymi dokumentami:
aktualne (nie starsze niż trzy miesiące) świadectwa chrztu (z parafii chrztu) z adnotacją o stanie wolnym oraz o przyjęciu sakramentu bierzmowania (jeśli jej nie ma, trzeba takie świadectwo uzyskać w parafii bierzmowania).
dokumenty poświadczające ukończenie lub uczestnictwo w kursie przedmałżeńskim   http://slub.waw.pl/nauki.php
dowody osobiste
3. Na podstawie tych dokumentów spisuje się protokół przedślubny oraz zapowiedzi, które wygłaszane są w parafii narzeczonego i narzeczonej. Osoba będąca spoza parafii, gdzie załatwiane są formalności musi dostarczyć prośbę o wygłoszenie zapowiedzi do swojej parafii. Narzeczeni powinni również w najbliższym czasie odbyć nauki przedślubne.
4. Narzeczeni przystępują do sakramentu pokuty, zaznaczając przy konfesjonale, że jest to spowiedź przedślubna, aby uzyskać od księdza podpis na specjalnym formularzu.
5. Po wygłoszeniu zapowiedzi narzeczeni dostarczają do kancelarii
zaświadczenie o wygłoszeniu zapowiedzi.
aktualne (sporządzone najwyżej na trzy miesiące przed dniem ślubu) Zaświadczenie o braku okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa w trzech egzemplarzach. Należy je uzyskać w Urzędzie Stanu Cywilnego   http://slub.waw.pl/urzedy.php właściwym dla miejsca zamieszkania jednego z narzeczonych (wszystkie potrzebne dokumenty wymieniamy na stronie o ślubie cywilnym   http://slub.waw.pl/cywilny.php ).
6. W terminie ustalonym z parafią (kilka dni przed ślubem) narzeczeni zgłaszają się do kancelarii wraz ze świadkami (osoby pełnoletnie, mające zdolność podejmowania czynności prawnych), w celu spisania aktu ślubu. Jeśli świadkowie nie mogą stawić się osobiście lub parafia tego nie wymaga, narzeczeni muszą znać ich imiona, nazwiska, wiek i adresy.
7. Dzień przed ślubem narzeczeni ponownie przystępują do sakramentu pokuty.
8. W dniu ślubu świadkowie dostarczają do zakrystii obrączki i kartki potwierdzające odbytą spowiedź.

 
  Sakrament namaszczenia chorych             Pokaż / ukryj   

Sakrament namaszczenia chorych

Sakrament namaszczenia chorych nie jest sakramentem przeznaczonym tylko dla tych, którzy znajdują się w ostatecznym niebezpieczeństwie utraty życia.
Jest to sakrament, który daje nam specjalną łaskę cierpienia, łaskę chrześcijańskiego przyjmowania i przeżywania choroby. Dlatego nie bójmy się tego sakramentu! Odpowiednia zatem pora na przyjęcie tego sakramentu jest już wówczas, gdy wiernym zaczyna grozić niebezpieczeństwo śmierci z powodu choroby lub starości. Odrzućmy fałszywe myślenie i odczucia związane z namaszczeniem chorych. Nie łączmy tego sakramentu ze śmiercią! Pierwszą łaską sakramentu namaszczenia chorych jest zgładzenie grzechów (połączony z sakramentem pokuty) oraz łaska umocnienia, pokoju i odwagi, by przezwyciężyć trudności związane ze stanem ciężkiej choroby lub niedołęstwa starości. Ta łaska jest darem Ducha Świętego, który odnawia ufność i wiarę w Boga oraz umacnia przeciw pokusom złego ducha, przeciw pokusie zniechęcenia i trwogi przed śmiercią. Wsparcie pana przez moc Jego Ducha ma prowadzić chorego do uzdrowienia duszy, a także do uzdrowienia ciała, jeśli taka jest wola Boża. Jest ono ostanie w szeregu świętych namaszczeń, które wyznaczają etapy życia chrześcijanina: namaszczenie przy chrzcie wycisnęło na nas pieczęć nowego życia; namaszczenie przy bierzmowaniu umocniło nas do życiowej walki. To namaszczenie przypomina nam koniec naszego ziemskiego życia i zabezpieczającą nas na ostatnią walkę przed wejściem do domu Ojca.

Dla kogo jest przeznaczony:
   - dla chorych,
   - dla osób w podeszłym wieku,
   - dla osób, którym zagraża niebezpieczeństwo śmierci (np. choroba, zbliżająca się ciężka operacja)

Sakrament chorych można przyjąć wiele razy w ciągu swojego życia.

Sakrament jest udzielany 11.02 (Światowy Dzień Chorych - Święto NMP z Lourdes) oraz zawsze na życzenie wiernego.
Co należy przygotować na przybycie kapłana do domu chorego?
- stolik, na nim krzyż,
- obok zapalona świeca,
- spodeczek, na nim nieco waty lub chleba,
- woda święcona,
- szklanka z wodą i łyżka,
- ręcznik.
Pamiętajmy o godnym przyjmowaniu sakramentu. Domownicy wraz z kapłanem i chorym wspólnie się modlą. Nie czekajmy do ostatniej chwili. Tutaj chodzi o wieczność!




W paźazierniku odeszli do wieczności...



  • Emil Zięba
  • Kazimierz Łącki
  • Maria Ostaszewska
Dobry Jezu a nasz Panie ...          



Biuro parafialne

77-200 Miastko
ul. Bolesława Chrobrego 9

czynne: Piątek   1500 - 1630
             Sobota    900 - 1100

59 / 857-23-28     ks. Jan Cychowski proboszcz   (biuro parafialne)
 796 861 236       ks. Michał Szwaja - Kapelan szpitala




Parafia pw. NMP Wspomożenia Wiernych w Miastku
2007
wspomozycielka-miastko.info